این گزارش با الهام از تجربه کنفرانس دوربان ۲۰۰۱، به بررسی نقش روایتهای جامعه مدنی در شکلدهی به ادراک جهانی از مناقشات میپردازد. بر اساس تحلیل ۲۲ بیانیه از ۱۶ نهاد و ائتلاف بینالمللی، نشان داده میشود که این مواضع فراتر از واکنشهای پراکنده، در قالب الگویی گفتمانی شکل گرفتهاند؛ الگویی که از واکنشهای انسانی آغاز شده، به تحلیلهای حقوقی رسیده و در نهایت به مطالباتی چون پاسخگویی، تحقیقات مستقل و توقف خشونتها منتهی میشود. این گزارش نشان میدهد که چگونه روایتهای صریحتر و انسانیتر جامعه مدنی، در کنار گفتمان رسمی دولتها، در بازتعریف چارچوبهای فکری و برداشت عمومی از جنگهای معاصر نقشآفرین هستند.